Avontuur op verlaten plekken

Fotografie Reizen

Reginald Van de Velde werkt als grafisch ontwerper in een reclamebureau en heeft daarnaast een passie voor fotografie en reizen. Die passies heeft hij handig gecombineerd in zijn boek Between Nowhere & Never, met verstilde foto’s van verlaten, vergeten en vergane plekken overal ter wereld. Het avontuur is in de beelden nooit veraf.

 

Waarom fascineren leegstaande, vervallen panden je zo?

‘Ik ben opgegroeid in Sint-Martens-Latem bij Gent, waar veel leegstaande kastelen staan. Ik heb mijn jeugd in die kastelen doorgebracht en ben ze vanaf mijn veertiende ook beginnen fotograferen. Mijn liefde voor vergeten plekken is iets heel persoonlijks: het heeft met escapisme te maken. Ik vind dat we in een erg chaotische wereld met veel stress en drukte leven – mijn branche is daar niet vreemd aan – en die verlaten plekken bieden me rust. Het tijdsbesef is er anders en ik toef er graag. Ik doe grondige research op internet, en speur plekken af via Google Earth en Google Street View.’

 

Voor welke foto’s in het boek moest je bijzonder inventief of avontuurlijk zijn?

‘Het beeld van een ondergronds waterreservoir in Londen, daterend uit het Victoriaanse tijdperk, roept avontuurlijke herinneringen op. Het is een gigantisch complex onder de stad, enkel bereikbaar via een klein luikje in een grasveld. Wij – ik en twee vrienden – wilden de plek ’s nachts fotograferen om zo weinig mogelijk aandacht te trekken. Terwijl we in het donker door het voor de nacht gesloten park liepen, zagen we iemand een sigaret roken. Het bleek dat daar een kampement van daklozen was. Heel bevreemdend hoe onze werelden even samenkwamen, maar hoe we elkaar ook respecteerden en elk zijn gang lieten gaan.’

Between nowhere & never

 

‘Ook de foto’s van een communistisch monument in Bulgarije, een soort ufo op een berg, zijn in bijzondere omstandigheden genomen. Sinds de val van de Berlijnse Muur ligt het monument, waar propaganda voor het communisme werd gevoerd, er verlaten en verwaarloosd bij. Ik wilde per se in de winter foto’s gaan nemen: ik wilde een sneeuwtapijt in beeld. Bij het monument geraken was extreem moeilijk: we zijn zo ver mogelijk gereden met een 4x4, maar hebben nog een trek van veertig minuten te voet moeten doen om onze bestemming te bereiken. We hadden sneeuwrackets mee, maar de tocht ging door een witte hel van -15°C. De aankomst was dan ook een fantastisch moment.’

Between nowhere & never

 

‘Ik koester ook de beelden van een verlaten psychiatrisch hospitaal, een mooie vondst op een plek die ik liever niet prijsgeef. Er was al vijf, zes jaar niemand geweest en ik wist niet of de locatie de moeite waard zou zijn. Ik ging ze gewoon scouten. Het was al laat toen ik op het domein aankwam. Ik zag overal plakkaten en bezittingen van daklozen en Roma en was wat achterdochtig. Met een lampje en een heel bang hart ben ik door de vertrekken beginnen lopen. Ik was ervan overtuigd dat ik iemand zou tegenkomen. Maar een ontmoeting bleef uit, en ondertussen was ik op de meest majestueuze marmeren trap gestoten die ik ooit had gezien. Ik ben de volgende dag teruggekeerd en heb in alle rust beelden geschoten bij daglicht.’

Between nowhere & never

 

Alle foto's door Reginald Van de Velde