Logo                 Fb Insta Pin Tw
SEARCH
STAY IN TOUCH


Wabi Sabi in Gent

Architectuur

Door een gelukkige speling van het lot waren we vorige week in het huis van architect Eddy François, een huis dat we reeds drie jaar geleden bezochten in het kader van het boek ‘Belgische architecten en hun huis’ . Interieur en exterieur vloeien in elkaar over in dit huis dat werd gebouwd tussen 2000 en 2002 in Deurle, een deelgemeente van Sint-Martens-Latem. Dat voel je bijvoorbeeld in de keuze van de gebruikte materialen. De houtsoorten, de terracottavloer, de gevelsteen en het in de massa gepigmenteerde beton nemen de kleur van de bomen over, en staan in balans met de witte muren en vloeren, die het spel van licht en schaduw in de bosrijke omgeving versterken. Door de detaillering van het schrijnwerk lijken de bomen te verdwijnen in het gebouw, en van binnen naar buiten lijkt het alsof de raamkozijnen opgaan in de constructie en de bomen deel uitmaken van het interieur.  





Het binnenhuisontwerp gaat over in de architectuur, en de architectuur gaat over in de omgeving. Deze visie op architectuur sluit aan bij de levenshouding waarbij de mens dicht bij de natuur staat: de natuur leert ons de schoonheid van het verweerde, het imperfecte en asymmetrische te waarderen.  De patine is het resultaat van een wordingsproces, een principe dat sterk aanwezig is bij de vernaculaire architectuur. Zo is de muur aan het zwembad vandaag groener en met meer planten begroeid dan te zien is op de foto hieronder uit 2010. Deze visie staat in de Japanse cultuur bekend als het Wabi Sabi-concept. Elk project kent een groeiproces, en dat vraagt, en krijgt, de nodige tijd en aandacht.  





Meer tekst en foto’s in het boek ‘Belgische architecten en hun huis’. Foto’s: Diane Hendrikx